Eigenlijk zou dit interview in een speciale editie moeten komen. Thuis in Geldrop EN Mierlo. Want ik heb Irma  leren kennen aan ‘mijn’ kant van de gemeente Geldrop-Mierlo, Geldrop. Wandelend met haar lieve viervoeter Beau die helaas niet meer onder ons is. Die witte lieverd uit Roemenië leverde veel leuke gesprekken maar ook herinneringen op. Net als haar vrouwtje wil ze niet in de belangstelling staan en draait hun viervoeter als ze weer op de foto moet haar koppie de andere kant op.  Ook haar man Arjan kwam ik daar geregeld tegen. Hij komt dadelijk ook nog wel voorbij in het verhaal. Irma’s naam stamt uit het Germaans en betekent zoveel als: verbonden en machtig. Ik hou het in haar geval graag op verbonden en krachtig. Dat zegt ze niet, maar straalt ze wel uit. Maar even naar het jaar waarin de Fransen weer staakten (wanneer niet) en Tom Jones al zong. Meer specifiek het jaar waarin de Mammoetwet (effe googlen wanneer) ingevoerd werd. Haar ouders kregen de schrik van hun leven toen in datzelfde jaar in juni  even na de geboorte van haar iets oudere zus Jolanda in het Anna (dus echt Geldrop) nog een tweede dochter, Irma, zich aankondigde. Irma was iets later dus, maar toch te vroeg. Dat was voor haar geboorte nog niet bekend. Zoals gebruikelijk in Geldrop gaat Irma daar naar de lagere school, naar de Albertus MAVO en daarna naar het Strabrecht. Inmiddels was er op volleybal een leuke gast van de Losweg uit Geldrop gekomen. Arjan. Die twee zagen wel iets in elkaar en vanaf haar 16^e jaar zijn ze al samen. Of ze toen al bedachten dat ze samen zouden blijven weet ik niet. Maar iets hun houding tijdens ons gesprek doet dat wel vermoeden. Verbonden en krachtig, dat zegt in ieder geval haar naam zoals we inmiddels weten. Haar roots liggen dus in het grote Geldrop. Maar als je met je hond alle paadjes in het bos ingesleten hebt  wil je wellicht je horizon wat verbreden. Dat lukte wonderwel. En niet zomaar op een dag. Maar op 1^e Kerstdag 2024 hoorden Irma en Arjan dat hun bod op een prachtig Thuis in Mierlo geaccepteerd was. Als ik bij hun binnenkom merk ik dat hun Huis echt een Thuis is. Wat een perfecte datum om een nieuw stukje geschiedenis te starten. Ook al moet je je eigen woning op winkelwagenafstand vanaf winkelcentrum de Coevering, zoals ze zelf zegt, daarvoor verlaten. Dat Irma iets heeft met verbinden is wel duidelijk. Al ruim 33 jaar werkt ze binnen Fontys  waarvan grotendeels bij de opleiding  Communicatie. Nou als dat niet iets verbindends is dan weet ik het niet. Dat merk ik ook wanneer ik haar voorstel om een keertje een interview af te nemen voor deze krant. Ze vindt dat ze niks te vertellen heeft……. Als voorbereiding krijg ik een ruime tekst waar inderdaad bijna niks in staat (geintje natuurlijk). Eigenlijk hoef ik niks meer te vragen. Maar dat is mijn eer te na. Toen ik tegen Arjan zei dat ze zelf zou moeten gaan schrijven beaamde hij dat voluit. (Irma was toen koffie halen). Bescheiden als de krachtige Irma is vond ze dat niet. Maar ik ga nu toch echt even iets letterlijk overnemen uit haar tekst. Overigens heeft ze tussen neus en lippen doorverteld dat ze van zoon Ruud en schoondochter Lisa opa en oma worden. En dan nu haar tekst: ‘Tegenwoordig zijn wij dus trotse Mierlonaren die te pas en te onpas, Mierlose flan voorschotelen en tevreden kijken naar de “I love Mierlo” letters bij de molen op het plein. We kijken uit om daar met ons 1^e kleinkindje de diertjes te voeren.  Dus als je het over een gewone, contente mens hebt ? Dat ben ik! ‘

Wat moet Arjan gelukkig zijn dat zijn ouders ooit vanuit het Gelderse Arnhem naar het Brabantse zijn verhuisd. Zo’n gewone, contente mens……… Zo verbindend en krachtig. Dankjewel Irma voor het delen.