In bed met… Lianne Sanders van Budo Vereniging De Hechte Band
Al maanden leggen wij als uitgever samen met Beddenspecialist Houben ondernemers en bijzondere mensen letterlijk in bed. Want juist daar, tussen kussen en dekbed, komen vaak de leukste, eerlijkste en meest verrassende verhalen naar boven. Deze keer nemen we een kijkje bij iemand die al jarenlang letterlijk en figuurlijk stevig op de been blijft.
Want een vereniging draaiende houden, midden in de maatschappij staan én zorgen dat iedereen zich welkom voelt, vraagt nogal wat. En eerlijk is eerlijk: na 35 jaar zou je misschien denken dat je ’s avonds je hoofd op het kussen legt en meteen weg bent. Bij Lianne werkt dat nét even anders…
Hoe ziet jouw slaaproutine eruit na een dag vol trainingen, sporters en misschien de nodige judopakken op de mat?
“Ik ben eigenlijk een slechte slaper. Ik ben al blij als ik twee uur achter elkaar doorslaap. Ik slaap dus in etappes. Tussendoor doe ik een spelletje op de tablet, puur als afleiding. Daarmee probeer ik te voorkomen dat ik ga liggen piekeren.”
Een bijzondere slaaproutine dus. Waar de één schaapjes telt, probeert Lianne haar hoofd bezig te houden met een spelletje op de tablet. Alles om maar niet alvast de hele volgende dag te organiseren terwijl de rest van Nederland ligt te slapen.
Ben jij een vroege vogel die al vroeg klaarstaat om te trainen, of een nachtraaf die ’s avonds nog volop bezig is met de vereniging?
“Ik ben een nachtraaf. Maar als ik eenmaal opsta, sta ik ook meteen aan.”
En dat ‘aanstaan’ begint het liefst zo snel mogelijk. “Ik wil meteen mijn dingen kunnen doen en actief starten. Ik begin bij de computer met mijn mail en daar eindig ik mijn dag ook mee. Afspraken plan ik meestal vanaf 10.30 uur, maar dat verschilt per dag. Het hangt er ook vanaf wat mijn gezondheid toelaat.”
Een nachtraaf die overdag gewoon vol gas gaat dus. Misschien is dat wel precies de combinatie die nodig is om al zo lang een vereniging draaiende te houden.
Als je Budo Vereniging De Hechte Band zou moeten vergelijken met een matras, welk type zou dat dan zijn?
Stevig, flexibel, ondersteunend of juist verrassend zacht? En waarom past dat bij de vereniging?
“Ondersteunend. Wij zijn een zachte, warme deken. We hebben een groot sociaal netwerk en bieden een helpende hand.”
En dat past eigenlijk prachtig bij de naam De Hechte Band. Het gaat er niet alleen om wat iemand sportief kan bereiken, maar vooral ook om de mensen eromheen. Een plek waar je binnen kunt stappen en waar iemand naar je omkijkt.
Wat houdt jou weleens wakker?
Zijn dat de trainingen, leden, wedstrijden, activiteiten of juist ideeën om de vereniging nóg mooier en sterker te maken?
“Als vereniging moet je sociaal-economisch meebewegen. Je moet het eigenlijk runnen als een bedrijf om gezond te blijven, terwijl je tegelijkertijd een heel hoog sociaal-maatschappelijk karakter hebt. Dat is een hele lastige opgave.”
We zijn een vereniging met een groot hart, maar hebben ondertussen wel gewoon rekeningen, organisatie, beleid en toekomstplannen. Ook op een judomat ontkom je dus niet aan de realiteit van de economie.
Wat is het mooiste of meest bijzondere moment dat je binnen De Hechte Band hebt meegemaakt?
Een prestatie van een sporter, een persoonlijk verhaal, een overwinning of juist een moment waarop je dacht: hiervoor doen we het?
Lianne hoeft niet lang na te denken. “We waren vanuit onze groep boksen met Parkinson met 34 personen aanwezig bij een uitvaart na euthanasie. Dat was heel indrukwekkend.”
Maar er zijn ook momenten waarop je merkt hoeveel impact de vereniging op een mensenleven kan hebben. “Een van onze trainers is gepromoveerd aan de TU. Hiervoor heeft ze een boek gemaakt waarin wij uitgebreid zijn benoemd voor de groei die zij op persoonlijk vlak binnen onze vereniging heeft mogen doormaken. Dat zijn hele mooie complimenten.”
En misschien zijn dát uiteindelijk wel de grootste overwinningen: niet alleen een medaille of een mooie sportprestatie, maar iemand die dankzij de vereniging groeit als mens.
Wat is het meest verrassende of grappige dat je ooit rondom de vereniging of tijdens een training hebt meegemaakt?
Tijdens corona werd er een stormproof tent opgezet. Althans… dat was de bedoeling. “Die bleek helemaal niet zo stormproof en was dus weggewaaid.”
Maar juist daarna gebeurde iets heel moois. “Nadat Peter een appje eruit had gedaan, was het prachtig om te zien hoeveel hulp er uit onverwachte hoek kwam.”
En dat is misschien wel De Hechte Band in één verhaal: zelfs als de tent wegwaait, staat de vereniging overeind.
Met welke bekende sporter, budoka, trainer of ondernemer zou je weleens een kussengevecht willen houden?
En waarom juist met die persoon? En eerlijk is eerlijk: denk je dat je zou winnen?
Lianne kiest verrassend genoeg niet voor een bekende sporter. “Eigenlijk met verschillende politici. Zij krijgen zware stormen over zich heen, terwijl ze hun rug recht houden en er toch maar staan. Daar zou ik wel van willen leren.”
Een kussengevecht met de politiek dus. Wie er zou winnen? Daar laat Lianne zich wijselijk niet over uit. Misschien omdat ze weet dat je na zo’n gevecht nog jaren met de uitslag moet leven…
Wat zou je iemand vertellen die nog nooit bij De Hechte Band is geweest?
Waarom zou diegene volgens jou eens moeten komen kijken of beter nog: gewoon mee moeten doen?
“Stap gewoon binnen. We staan midden in de maatschappij en iedereen kan bij ons terecht. De drempel is niet hoog.”
Eigenlijk is het zo simpel. Niet eerst weken twijfelen, niet bedenken of je wel fit genoeg bent of dat je ervaring moet hebben. Gewoon binnenkomen. De eerste stap zetten. Daarna komt de rest vanzelf.
Wat is jouw ultieme droom voor jezelf én voor Budo Vereniging De Hechte Band?
Op 1 april 2027 doet Lianne dit werk al 35 jaar. Daarnaast neemt ze ook deel aan de sportraad van de gemeente Geldrop-Mierlo. Een indrukwekkende periode waarin ze duidelijk niet alleen heeft gebouwd aan een vereniging, maar vooral aan een gemeenschap.
“Mijn grootste wens is eigenlijk heel simpel: dat De Hechte Band blijft bestaan als een mooie, gezellige en sterke vereniging waar mensen graag komen. Dat er steeds weer mensen zijn die zeggen: hier wil ik mijn steentje aan bijdragen. Of dat nu als vrijwilliger, trainer, bestuurslid of op een andere manier is.
Ik hoop vooral dat we met elkaar blijven kijken naar wat er nodig is om de vereniging klaar te maken voor de toekomst. En natuurlijk zou het mooi zijn als er op een gegeven moment mensen zijn die het stokje van mij en anderen willen overnemen en met nieuwe energie verder bouwen op wat samen is neergezet. Dan weet je dat je samen iets moois hebt opgebouwd dat ook zonder jou verder kan. Dat zou voor mij een prachtig resultaat zijn van al die jaren.”
Tot slot…
Na dit gesprek weten we één ding zeker: bij De Hechte Band draait het misschien om budo, boksen en bewegen, maar de echte kracht zit in de mensen. Een vereniging die een zachte, warme deken wil zijn, midden in de maatschappij. En als die deken tijdens corona een keer wegwaait? Dan blijken er altijd mensen te zijn die hem samen weer oprapen.
Wordt vervolgd… want wie weet wie wij de volgende keer weer letterlijk in bed leggen!