Geboren en getogen in ‘Ons Mierle’
Mijn naam is Wilma, geboren in Mierlo in 1958 op de Goorsedijk 30, dochter van Annie en Piet van den Hurk. Ouderen zullen mijn vader nog kennen van de houtzagerij Van de Vleuten. ‘Pietje met het alpinopetje op’, zeiden de Mierlose mensen. Ze herkenden hem niet zonder pet, zo karakteristiek was dat.
Wij woonden ongeveer één kilometer buiten het dorp, omringd door zandwegen, korenvelden en kersenbomen om in te klimmen. In de winter lag er ijs op de weilanden en gingen we schaatsen. We woonden in een kinderrijke straat, met enkele grote gezinnen. Er was altijd wel iemand om mee te spelen of te vechten.
Ik ben getrouwd met Eindhovenaar Leo Kerkhof; hij woont alweer veertig jaar in Mierlo. Hij is in Mierlo komen wonen, omdat ik het dorp niet wilde verlaten. Hij kwam te werk op de afdeling Civiel bij de Gemeente Mierlo en heeft menigeen bouwperceel in Mierlo uitgezet.
Wij hebben een zoon Roy, hij is getrouwd met Beatrize, en hun zoon – mijn kleinkind - heet Dani. Zij zijn actief bij de tennisclub MTV, waar ik zelf ook getennist heb, voordat ik een handblessure opliep. Nu sta ik vaak aan de zijlijn te genieten. Tegenwoordig wandel, fiets en tuinier ik graag. Ik wandel bijvoorbeeld graag in Luxemburg; mijn tweede thuisland.
Schilderen doe ik al sinds 2003. Ik schilder bij Simulart onder de deskundige hand van Willie Boetzkes. Ook bloemschikken is een van mijn hobby’s.
Ik heb op de oude St. Lucia basisschool gezeten en ben vervolgens naar de INAS gegaan. Daar heb ik in (het toenmalige) Huize Bethanie de opleiding tot bejaardenverzorgster gedaan. In 1977 heb ik mijn diploma behaald en vervolgens de opleiding Pedicure gedaan. In 1984 ben ik thuis een praktijk gestart, maar inmiddels ben ik op een leeftijd dat ik af ga bouwen en naar mijn pensioen toewerk.
In 1977 heb ik jazzballet NEOTA opgericht, samen met mijn achternichtje Carin Dillen. In een oude boerderij in Geldrop, later in ’t Patronaat, danste we met 15 personen. Met een beetje geld konden we een cassetterecorder kopen en de huur betalen. In korte tijd hadden we vier groepen en binnen één jaar acht groepen. We hebben veel optredens gehad, zowel in Mierlo als in Eindhoven. We zijn zelfs nog bij de auditie van ‘Op naar de Top show’ van Eddy Becker geweest. Ik ben er trots op dat ‘mijn’ NEOTA nog steeds bestaat.
Sinds kort ben ik moderator van de Facebookpagina ‘Mierlo Zoals Het Was’. De reacties van mensen op sommige foto’s en mededelingen zijn ontzettend leuk. Er komen vele verrassingsbezoekjes en reünies uit voort. Het leuke van deze pagina is dat mensen met elkaar kunnen communiceren door middel van een herinnering of foto.
Wanneer we vroeger Mierlo binnen kwamen rijden dan zeiden mijn ouders: ‘We gaan de grens weer over.’ Ik vind Mierlo nog steeds een fijn dorp om te wonen!
