Mijn naam is Marieke van der Burgt-Donkers (43)

Ik ben geboren in het St. Anna Ziekenhuis in Geldrop, en opgegroeid in de Bisschop van Mierlostraat in Mierlo. Ons huis is niet alleen mijn ouderlijke woning, maar ook die van mijn vader Tommy Donkers. Dus dat maakt het wel extra speciaal. Samen met ons gezin: vader Tommy, moeder Antoinette Donkers-Gijsbers, en mijn broer Bart hebben we hier een fijne jeugd gehad.

Ik ging naar de basisschool Sint Lucia, en was jaren heel actief in het carnavalsleven als dansmarieke bij de Kersenpitten. Op Zaterdagochtend was ik te vinden bij de scouting, waar ik leiding was. Ik heb hier ook mijn man, Dennis van der Burgt leren kennen.

Ik volgde mijn middelbare school op de Nazareth Mavo in Helmond. Lang hoefde ik niet na te denken wat ik na deze opleiding wilde gaan doen, want als ze aan me vroegen wat ik later wilde worden, dan riep ik altijd volmondig: ‘’zuster’’

Ik ging vanuit de Mavo naar Eindhoven, en volgde daar de opleiding Verpleegkundige. Ondertussen ging ik voor mijn opleiding werken in het St. Anna Ziekenhuis in Geldrop.

Toen ik achttien was, kregen Dennis en ik na een vriendschap van twee jaar een relatie. Dennis was nog steeds actief bij de scouting, dat zorgde ervoor dat ik zijdelings ook nog betrokken bleef bij de vereniging.

In 2000 kochten we ons huis in de Heer van Rodestraat, en in 2009 zijn we getrouwd. Ik was toen hoogzwanger van onze zoon Joep, die inmiddels dertien is. Anderhalf jaar later werd onze dochter Suus (11) geboren.

Ondertussen werkte ik nog steeds in het St. Anna Ziekenhuis. Op een avond na mijn late dienst stuitte ik op een aangeplakte vacature, voor hospiceverpleegkundige. Ik wist het meteen, dit wil ik! Dit is inmiddels negen jaar geleden, en ik werk hier nog steeds dagelijks met veel liefde. Ik heb de hospice mee op mogen bouwen, en ik kan wel zeggen dat dit een heel belangrijk onderdeel is geworden in mijn leven. Inmiddels heet het hospice: ‘Het Baken’. Het is een onderdeel van Anna-Zorggroep, en gevestigd bij Berkenheuvel in Geldrop.

Dagelijks leer ik hier van mijn werkzaamheden hoe het leven werkelijk in elkaar zit. Ik haal hier heel veel voldoening uit, ik kan hier echt iets betekenen voor iemand. Ik vind het bijzonder dat ik dit laatste deel van het levenspad met hen mee mag bewandelen. We proberen van de laatste momenten iets moois te maken. Hiernaast dragen we niet alleen zorg voor onze gasten, maar ook voor hun familie, want we doen het tenslotte allemaal samen. Hierbij krijgen we ook heel veel hulp van onze vrijwilligers, wat natuurlijk geweldig is. Ik ben ontzettend trots dat we dit onze medemens in onze ‘eigen’ gemeente Geldrop-Mierlo kunnen bieden.

Ik ben graag betrokken bij de mensen in ons dorp. We hebben recent met de Mierlose Dorpsquiz, als winnaar een mooi bedrag binnen kunnen halen, met als goede doel: de Zonnebloem. Onlangs heb ik me hier ook opgegeven als vrijwilligster, om verplegende zorg aan te bieden. In ’t Patronaat ben ik af en toe ook wel eens te vinden, om een handje te helpen in het horecagedeelte.

Ik bevind me graag in en rondom ‘ons’ Mierlo. Mijn wortels liggen hier, ik ben hier thuis!