Eugène Franken: ‘Het kasteel heeft veel aantrekkingskracht en is belangrijk voor Geldrop’
“Al ruim vijftien jaar ben ik de secretaris van het bestuur van Stichting Landgoed Kasteel Geldrop. Dat doe ik als vrijwilliger. Ooit ben ik begonnen als vrijwilliger bij de restauratie en nieuwbouw op het landgoed. Mijn naam is Eugene Franken en ik ben 56 jaar. Ik heb twee dochters, die allebei op het Augustianum zitten. Dat is bijzonder, want voor 1900 stond de familieboerderij op de plek waar het Augustianum is gebouwd. Inmiddels is het Augustianum ook verhuisd, maar het blijft mooi.”
Ik ben geboren in Geldrop, op Hoog Geldrop. Later zijn we naar Eindhoven verhuisd en heb ik aan de TU/e gestudeerd. Mijn vader is bouwkundige, maar dat is niet de reden dat ik bouwkunde wilde doen. Hij was zelfs stomverbaasd dat ik die richting op wilde. Het leek mij interessant, die architectuurprojecten, en tijdens de studie bleek dat het goed bij mij paste.
Bij bureaus door het hele land heb ik gewerkt als architect en stedenbouwkundige. Ook was ik lid van de Raad van Advies van Staatsbosbeheer en van diverse welstandscommissies. Nu woon ik weer in Eindhoven en heb ik het bedrijf van mijn vader voortgezet. Hij werkte altijd als bouwkundige bij Philips en had daarnaast zijn eigen bureau. Vroeger kwamen er vaak Brabantse ondernemers bij ons thuis langs, die kwamen voor advies bij mijn vader.
Ik werd voor mijn expertise en maatschappelijke betrokkenheid gevraagd om mee te werken aan de restauratie van de gebouwen op het landgoed van Kasteel Geldrop. Daarnaast gaf ik advies voor het bouwen van de Hoeve. Dat was een hele klus, maar het is belangrijk dat Kasteel Geldrop goed onderhouden blijft. Na de begeleiding van de restauratie kwam er een vacature vrij voor secretaris binnen het bestuur en daar ben ik voor gevraagd.
Er zijn zoveel mooie evenementen in en rondom het kasteel en als je eenmaal onderdeel bent van die organisatie, wil je daar deel van uit blijven maken. Ik ben dus geboren in Geldrop en vind de geschiedenis van het dorp interessant. In de prehistorie woonden er al mensen op Hoog Geldrop, dat vind ik bijzonder.
Het kasteel is belangrijk voor mij en Geldrop, we werken binnen de stichting intensief samen en er zijn zo’n 150 tot 200 vrijwilligers actief. We hebben een beleidsplan en adviseren de gemeente. Het kasteel heeft een aantrekkingskracht op bewoners en bezoekers. Toen ik jong was, mocht je niet op het terrein komen, dat was van de barones. Ik kon alleen door het hek gluren om een glimp op te vangen van het landgoed.
Nu is het openbaar terrein en gebeurt er zoveel. Daar moeten we meer mee doen. Het landgoed mag meer verbonden zijn met het dorp. Zowel visuele als letterlijke verbondenheid. Die groene omgeving bij het centrum van Geldrop is bijzonder, dat moet de gemeente beter laten zien. De reden dat ik al lang in het bestuur zit, is dat ik zie hoeveel potentieel er in het landgoed en kasteel zit. We moeten investeren om te blijven bestaan. Het lijkt mij mooi als inwoners daaraan meewerken.
In 2016 heb ik met Bart Klomp en Saskia Minjon het boek Kasteel Geldrop – Een edel verleden geschreven. Er was nog niet eerder een verhaal geschreven waarin de samenhang van de geschiedenis van het kasteel was beschreven. We hebben onderzoek gedaan en in het boek komen verhalen naar voren uit de verre geschiedenis van het kasteel. Het is een historische plek die interessant blijft.”
