Hoi wereld!

Zoals sommigen van jullie al in de gaten hadden, was ik gisteren met baasje in de achtervolging op vrouwtje in haar missie om de AEX koers van ut tuincentrum te laten stijgen. En jawel hoor… we zijn nog nie binnen of de eerste hangplant met moeilijke latijnse naam , ligt al in ut karretje. Twee bochten verder: kamerplant.

Nog un gangpad: “Oh kijk, schattig miniplantje!” Terwijl vrouwtje in haar groene bubbel zat gingen baasje en ik zelf efkes op onderzoek uit. Want er klopte iets nie. Want dit tuincentrum… rook alsof iemand Moederke Natuur had ingeruild voor een vat terpentine en een pallet Action-decoratie.

Nee. In plaats van frisse lentebloemekes werd mun neus aangevallen door een geur alsof er een Tupperwareparty gaande was. Ik rook de uitstoot van un chemische fabriek. Warm plastic. Hier is iets goed mis. Dus wij dat spoor volgen… en ja hoor…Een volledige kunstbloemekesafdeling. Alsof Barbie un bloemenzaak had geopend. Bloemekes gedoopt in fluoriserende verf.. Ik bedoel… wie bedenkt dit?! Alles was plastic fantastic.

Een tuincentrum waar de natuur vervangen is door iets wat rechtstreeks uit een Chinese petrochemische nachtmerrie komt. Dit is geen groenbeleving meer, dit is giftigheid ten top. Serieus als je deze radioactieve bloemekes in huis zet bestaat de kans dat je in ut donker licht gaat geven. Hier horen waarschuwings-bordjes voor chemisch afval, radioactiviteit. LET OP, bij aanraking kans op gezondheidsrisico's.  Gelukkig heb ik deze besmette kleurenpracht niet aangeraakt. Nu maar hopen dat ik geen rare verschijnselen ga krijgen. 

Een dikke poot van Sjef