Mark van der Linden
Na het behalen van mijn middelbare schooldiploma raakte ik lange tijd geen boek meer aan. De verplichte literatuurlijst had mij niet bepaald tot liefhebber gemaakt (weg met die lijst, vandaag nog!). In de trein richting universiteit las ik, om de tijd te doden, een column in een gratis krant. James Worthy was de schrijver en hij deed iets met me. Ik scheurde zijn column uit de krant, bewaarde hem zorgvuldig en zocht bijna obsessief naar alles wat ik over deze man kon vinden. Hij schreef ook boeken, zo bleek, twee stuks tot nu toe. Ik kocht zijn debuut, las het in één ruk uit en was verkocht.
Pas jaren later vroeg ik me af waarom ik in godsnaam als 19-jarige uit eigen beweging een boek gekocht én gelezen had. Ik studeerde toen al aan de Schrijversvakschool in Amsterdam, met als doel om, net als James Worthy, schrijver te worden.
Om je niet met een cliffhanger achter te laten: ik las pure liefde voor taal in dat boek. Swingende zinnen, rake woordspelingen, humor, lichtheid en toch inhoud. In James Worthy (roman en schrijver hebben dezelfde naam) worden ongeremd rauwe seksscènes afgewisseld met de meest kwetsbare gedachtes en overpeinzingen. In bijna het hele boek is hij een gebroken man, maar dankzij zijn scherpe humor dwingt James je zelfs in de meest donkere beschrijvingen tot lachen. Vooral dat laatste miste ik in vrijwel alle boeken die ik ooit eerder las. Literatuur mocht kennelijk ook gewoon leuk zijn.
Inmiddels ben ik zevenentwintig jaar en werk ik bij Theater de Schalm en de Bibliotheek in Veldhoven. Voor de bibliotheek mocht ik in 2018 Ronald Giphart interviewen, die mij definitief tot de literatuur ‘bekeerde’. Dankzij zijn boeken, zijn enthousiasme en het plezier dat we die dag hadden, ben ik De Literaire Speelgoedwinkel begonnen: mijn eigen bedrijf, waarmee ik vol inzet op leesplezier. Met Boekproeverijen, schrijversinterviews en spelvormen probeer ik met name jongeren enthousiast te maken voor literatuur.
Vanaf heden schrijf ik elke maand een column in deze krant. Een column in de vorm van een recensie. Eigenlijk betekent dat verraad, want ik heb eens gezworen om dat nooit te doen. Het kwantitatieve aspect van een recensie heb ik namelijk nooit begrepen. Drie sterren, vier ballen, het heeft iets raars om je mening samen te persen tot een pictogrammen-beoordeling. En nog los van of je het moet willen, sommige dingen kún je ook gewoon niet meetbaar maken. Mijn meetlat heeft daarom maar één uitkomst. De hoogste beoordeling die ik kan geven. Elke maand geef ik op deze plek iets of iemand vijf sterren.
Deze maand zijn ze voor de man én het boek aan wie ik ontzettend veel te danken heb.
James Worthy: ★★★★★
Mark van der Linden is eigenaar van De Literaire Speelgoedwinkel. Elke maand geeft hij iets of iemand vijf sterren. Reageren kan via mark@literairespeelgoedwinkel.nl. 
