“Ik ben Kristel Pols-Engel, 36 jaar en ik woon samen met mijn man John en twee pleegkinderen in Son en Breugel. Mijn ouders hadden vroeger Café D’n Engel op de markt. In het pand daarnaast heb ik afgelopen maand mijn Barbershop geopend. 

Mijn ouders komen oorspronkelijk uit Tilburg, maar ik ben geboren in Budel-Schoot. Mijn vader werkte daar destijds als politieagent. Toen ik een jaar oud was, verhuisden we naar Son en Breugel. Ik zie het hier daarom ook gewoon als mijn thuis. Ik ben hier opgegroeid en heb hier al mijn herinneringen.

Ik ging naar basisschool de Bloktempel en daarna volgde het Fioretti College in Sint-Oedenrode. Echter wisselde ik na twee jaar van middelbare school en kwam ik op Scholengemeenschap Nuenen terecht. Dit was een leuke tijd op een super fijne school. Nadat ik mijn diploma behaalde, startte ik met de kappersopleiding. Ik riep namelijk al vanaf mijn zesde dat ik kapster wilde worden en met die doelstelling heb ik mijn schoolperiode doorlopen.

Ik liep stage bij een kapsalon en daar werd me vrij snel een baan aangeboden. Hier heb ik achttien jaar gewerkt, totdat ik vorig jaar besloot om weg te gaan. De reden hiervoor was dat mijn man een eigen cateringbedrijf heeft. Hij had extra handen nodig en we kwamen tot de conclusie dat ik daar het beste voor geschikt was. We kennen elkaar door en door. Dat zorgt ervoor dat we heel goed samen kunnen werken.

Echter begonnen we dit jaar de gevolgen van het coronavirus te merken en tegelijkertijd kwam de Barbershop op mijn pad. Het ging allemaal erg snel, maar het pand op de markt kwam vrij. Ik heb altijd gezegd dat, als ik voor mezelf zou beginnen, dat als herenkapper zou zijn. Dit heeft me overgehaald om Mrs. Johnny te beginnen. Het maakt het natuurlijk extra bijzonder dat ik vijf jaar van mijn kindertijd in dit pand heb gewoond. Het café van mijn ouders stond hier namelijk naast.  

In mijn vrije tijd ga ik graag uiteten en we kamperen veel. In de maanden tussen april en september hebben we een vaste plek op een camping in Sint-Oedenrode. Het veldje waar we alle vakanties doorbrengen is ondertussen echt ons kent ons geworden. Daarnaast geniet ik van het bezoeken van festivals en ik vind het heerlijk om lekker te ontspannen met het gezin. Vroeger was ik tonprater. Op het podium staan was toen echt mijn allergrootste hobby.

Ik ben midden in het dorp opgegroeid en herinner me nog dat ik dag en nacht met mijn buurmeisje speelde. We hadden een theehuisje, waar we uren samen spendeerden. De notenboom naast het café bezorgde ons ons eerste bedrijfje. We verkochten de noten vanaf een kraampje.

Later gingen we op stap. Dat begon bij de oase en uiteindelijk werd Het Raadhuis onze vaste uitgaansplek. Mijn broer en ik schelen maar een jaar in leeftijd, dus we hadden dezelfde vriendengroep. Dat was erg gezellig.

Na twee jaar in Eindhoven te hebben gewoond, zijn John en ik teruggekeerd naar Son en Breugel. We gingen wonen in de buurt waar ik mijn puberteit doorbracht. Later hebben mijn moeder en ik van huis geruild, omdat wij groter wilden wonen en zij juist kleiner. Nu wonen we dus een straat verderop.

Son en Breugel is een heerlijk dorp, waar ik me volledig thuis voel. We zijn een hechte gemeenschap, waarin iedereen elkaar helpt. Dat is altijd zo geweest en daardoor heb ik een erg fijne en onbezorgde jeugd gehad. Dat gun ik mijn pleegkinderen ook. Ik zou hier voor geen goud weggaan.”