Feesten met carnaval

Mijn naam Roy Seijkens, 32 jaar en ik ben verloofd met Simone. In 2023 willen we gaan trouwen.

Ik ben geboren in het Anna Ziekenhuis in Geldrop en tot mijn derde levensjaar hebben wij met ons gezin in Helmond gewoond. Mijn moeder is een echte Mierlose, mijn vader komt uit Geldrop. Als kind speelde ik veel buiten; lekker ravotten op straat. We speelden heel veel buskruit. Tot en met groep vijf heb ik op basisschool Den Boogerd gezeten. Daarna ben ik naar de Loeswijkschool gegaan.

Na de lagere school heb ik een heel traject afgelegd, maar uiteindelijk ben ik me gaan verdiepen en specialiseren in cijfers. Ik droomde ervan om ingenieur te worden, maar het werd accountant. Hartstikke leuk werk, waar mijn hart ligt. Inmiddels werk ik al een tijd samen met Frank Borsje in Mierlo.

Mensen denken weleens dat accountants stoffige mensen zijn, maar dat is zeker niet op mij van toepassing! Ik houd wel van een feestje in het algemeen, en van carnaval in het bijzonder. Mijn verjaardag vier ik op de elfde van de elfde: Geen wonder dus dat ik een echte carnavalsvierder ben. Ik ben dan ook met veel plezier lid van de leukste club van Mierlo: De Spruwwejagers! De spruwwe is een groep sympathieke mensen. Iedereen is welkom in de ‘spruwwekooi’, jong en oud, rijk en arm.

Ook ben ik lid van het St. Sebastiaan Gilde. Ik vervul met veel plezier mijn taak als vendelier en ik vind het mooi om samen met de andere leden van het gilde een stukje geschiedenis in ere te houden.

In mijn vrije tijd ga ik graag op pad met onze Shetland Sheepdog Storm. Een hartstikke leuk en energiek beest. Een andere vrijetijdsbesteding is barbecueën. En dan bij voorkeur met familie of vrienden. Ook ben ik een fanatiek sporter. Ik ga bijvoorbeeld veel hardlopen met mijn hond. Ook train ik de binnenkant, haha, want Simone en ik gaan graag uit eten. Het Wereldrestaurant in Mierlo gaan we graag heen. Maar we houden ook van Japans, of bijvoorbeeld naar een goed steakrestaurant.

Mierlo vind ik een fijn dorp om te wonen. De mooiste plek in Mierlo vind ik de wandelroute door ’t Sang, en dan met name in de nazomer met een ondergaande zon. Dan is de natuur haast een schilderij, zo mooi.

Mierlonaren ervaar ik als heel open mensen. Het is hier heel erg ‘ons kent ons’. Waarschijnlijk zal dit meer en meer verdwijnen met de tijd, want Mierlo wordt steeds groter en moderner. Misschien is het jammer dat we dat echte dorpse kwijtraken… maar het is zoals het is en vooruitgang en veranderingen hebben ook voordelen. In Mierlo voel ik me welkom en ben ik thuis.