Ik ben in Mierlo geboren en wil er ook sterven

Ik ben geboren op 12 september 1937 in de Kerkstraat in Mierlo, tijdens Mierlo kermis. Een  echte Mierlonaar dus. Ik kom uit een gezin van negen kinderen en ben de jongste van vier zusters en vier broers, waarvan intussen drie broers en een zuster overleden zijn.

Mijn vader was ook een echte Mierlonaar, hij was postbode. Hij kende Mierlo op zijn duimpje. Zijn opoe van moederskant is 102 jaren geworden. Zijn oudste zus is nu 92 en zijn jongste zus 86 jaren.

Ik ben in 1964 gehuwd met Mien Beukers die 15 januari 86 is geworden. We hebben twee dochters, Anita en Helmi. Anita woont in Helden, maar kan Mierlo maar niet vergeten.  Daarom heb ik haar een echte Mierlose kersenboom cadeau gedaan, waarvan ze de echte Mierlose zwarte vruchten al geplukt heeft.  Helmi heeft in Heeze gewoond, maar is teruggekeerd naar Mierlo. Zij werkt in de Zorg.

Voetballen in de straat, buske stampen.... Ik denk nog dikwijls terug aan mijn ‘jonge’ tijd. Dit zal wel te maken hebben met mijn hobby;  de Heemkundevereniging. Met mijn zes jaar ging ik naar de Johannesschool, die ik met plezier doorlopen heb.  Daarna ging ik naar de Ambachtsschool in Helmond, waar ik leerde voor fijnbankwerker. Mijn eerste baan was bij Jumbo aanhangwagens in Mierlo-Hout. Later heb ik onder andere bij de Tweka, de DAF en bij Philips gewerkt. Op 57½ jarige leeftijd ben ik in de VUT gegaan.

Ik kom graag onder de mensen. Zodoende ben ik bij de brandweer in Mierlo geweest. Ik heb  ongeveer 40 jaar achter de Blauwe Kei en de Kleine Kers aangezeten. Op dit moment is archeologie en het kadaster van Mierlo mijn grote passie. Trots ben ik op het zilveren speldje van Brabantsheem, dat ik als lid van verdienste van de Heemkunde Mierlo heb gekregen. Ook heb ik een boek geschreven over brouwerijen en herbergen in Mierlo, dit ligt klaar bij de drukkerij. Weet je, over elk perceel van Mierlo is wel iets te vertellen!

In 2009 heb ik de onderscheiding Mierlose Mens mogen ontvangen, daar ben ik erg trots op. Ook heb ik zestien jaar in de carnavalskrant van de Kersepitten – in dialect - over Mierlo geschreven. Daarvoor kreeg ik de Gouden Kersepit. Ik ben een echte carnavalsliefhebber. Met  carnaval hangt de vlag van iedere Mierlose carnavalsvereniging aan ons huis.

Ik heb ook vele fietstochten en bustochten georganiseerd door ons prachtig dorp. Daarbij vertelde ik dan over het vroegere Mierlo.  Ik kan met een gerust hart zeggen: u heeft hier met een echte Mierlonaar te maken!  Ik ben in Mierlo geboren en wil er ook sterven. Want dit is mijn Mierlo.