Mijn naam is Johan van Hoof (73) getrouwd met Beppie Breemerkamp, en geboren en getogen in Mierlo.
Toen ik werd geboren woonden we in de Bisschop van Mierlostraat. Twee huizen links naast het appartementencomplex Savant Hof van Bethanie staat een klein knus huisje met een bordje op de gevel ’T stet er nog’. Daar heb ik tot mijn vijfde gewoond, samen met mijn ouders, broer en zus. Klein gezellig huisje met een grote tuin.
Daarna verhuisden we naar de Wilhelminastraat, ofwel ‘De Jordaan van Mierlo’, werd dat wel genoemd. Hier hebben we veel avonturen beleefd zeg, ik kan best wel zeggen dat we in die tijd veel boevenstreken uit hebben gehaald.
Ik ging naar de Johannesschool, toen nog een ‘echte’ jongensschool. En na schooltijd lagen we veel in de bossen, of de Strabrechtse Heide, dat was ons speelterrein. Zwemmen en schaatsen op het vennetje, maar ook zwemmen in het Eindhovens kanaal. We waren overal buiten in de natuur te vinden.
Vanuit de Mulo in Geldrop ging ik naar de textielschool, daarna volgde ik een interne opleiding bij Hatema. Dit beviel me niet zo. Ik ben toen gaan studeren aan twee kunstacademies, eerst Eindhoven: Industriële Vormgeving, en daarna in Tilburg. Ik heb ook nog even bij de Tweka gewerkt als dessin ontwerper, maar Tweka verhuisde uiteindelijk naar Afrika.
In die tijd zaten we vaak met een jongerenclubje samen in een heel klein stalletje, achter het huis in de Wilhelminastraat. Plots kwamen we op het idee om eens naar de gemeente te stappen, met de vraag voor een jongerencentrum in Mierlo. De gemeente zag dit idee totaal niet zitten. We moesten ons eerst bewijzen, en kregen als voorwaarden dat we met onze groep 10.000 gulden bij elkaar moesten zien te krijgen. We gingen kersen plukken en verkopen. Dit liep als een trein, en binnen no time hadden we onze 10.000 gulden bij elkaar verdiend. Dit had de gemeente natuurlijk niet verwacht, maar toen konden ze er niet meer onderuit. Nu moesten we nog een locatie zoeken. Na heel veel onderhandelingen met toenmalige burgemeester van Kuik wisten we de grote oude boerderij aan de Loeswijk te bemachtigen. Maar bij de boerderij zat een woonhuis, waar een beheerder dan zijn intrek moest nemen. De volgende voorwaarden van de gemeente was dat er absoluut geen vrijgezel mocht komen wonen, maar het moest een echtpaar zijn. Ik ben toen met mijn ex-vriendin in het huwelijksbootje gestapt om daar te mogen wonen. Hier werd destijds onze eerste echte jongerensoos Poervoe geopend in 1973. Wat een succesvolle tijd gingen we tegemoet zeg. Wij werkten als vrijwilligers, en waren afhankelijk van de omzet van het horecagedeelte. Alle bekende namen traden in de weekenden bij ons op. Herman Brood, Doe Maar, Golden Earring, The Nits, Bertus Borgers, en ga zo maar door.
We hebben vijf jaar bij de boerderij gewoond als beheerders, daarna is het overgenomen. Poervoe heeft in totaal een jaar of vijventwintig bestaan, daarna is het helaas afgebroken.
Ik ben ondertussen als docent kunst gaan werken aan het Commanderij College in Gemert, ik heb hier vijvendertig jaar lesgegeven aan vwo-leerlingen in hun examenklas. Naast deze baan werkte ik parttime als kunstenaar, en reisden we de hele wereld rond. In de lange periodes in het buitenland kon ik ondertussen inspiratie opdoen voor mijn kunst. Dat werkte ik thuis uit tot een nieuwe collectie, en dat werd dan weer getoond tijdens exposities in binnen, maar ook in het buitenland. Exposities in Amsterdam, Berlijn, Brussel, Zuid-Frankrijk, Los Angeles. Vaak beelden en schilderijen. Veel kunstwerken werden er dan verkocht. Hier in het dorp heb ik ook verschillende buitenobjecten mogen maken. De zuil buiten bij het Patronaat bijvoorbeeld, of achter de kerk het bronzen beeld, dat staat voor de nonnen, de Franciscanessen in Mierlo. In Woonzorgcentrum Savant Hof van Bethanië hangt een aquarium met vissen.
Op mijn 60e ben ik met vervroegd pensioen uit het onderwijs gegaan, en volledig verdergegaan als zelfstandige in de kunst. Dit was ook beter te combineren met ons huis in Frankrijk, waar we de zomerperiodes altijd verbleven. Twee jaar geleden hebben we ons huis in Frankrijk verkocht, en gaan we sindsdien ieder jaar voor drie maanden overwinteren in Zuid-Spanje.
Maar hier in Mierlo is onze omgeving ook prachtig om te wonen. En wat ik hier zo leuk vind. Als mensen uit het dorp roepen: ‘’Daar hedde die jongen vruuger uit de Jordaan, nu beroemd met zijn kunst, wie had dat ooit gedacht.’’ Dat hoor ik regelmatig, dat is toch leuk.
