Wilco van der Pol: ‘Het is een eer om Prins van de Geldropse Jagers in Geldrop te zijn’
“Ik ben een echte carnavalsvierder en ben dit jaar tot Prins Carnaval verkozen bij de Geldropse Jagers. Ik ben geen lid, maar ken wel veel mensen bij de vereniging. Ze hadden het heldere idee om mij als Prins te vragen voor 2019/2020, dat overviel me enorm. Blijkbaar kwam dat van meerdere kanten uit de vereniging. Het is een enorme eer om gevraagd te worden. Mijn naam is Wilco van der Pol en ik ben 52 jaar. Ik ben geboren en getogen in Geldrop en ben 21 jaar getrouwd met Monique. We hebben twee kinderen: Stan (18) en Milan (15).
In november 2019 was de wissel van de Prinsen en toen werd ik officieel Prins Carnaval. We gingen naar alle bevriende carnavalsverenigingen in de omgeving: in Geldrop, Heeze, Mierlo en Nuenen. Overal deed ik een woordje en vertelde iets over de Prins daar. Mijn adjudant en goede vriend Ronald van Hoof heeft me daar bij geholpen, om over iedere prins wat te weten te komen. Uiteraard kwamen de verenigingen ook bij ons, onze residentie is Heerenhuys 23, daar hebben we een hele fijne samenwerking mee.
Het is altijd gezellig met de vereniging en vier dagen carnaval was het hoogtepunt. Ronald en ik hebben aangegeven dat we lid willen blijven, maar dat beslist de vereniging. Ik ben ook PSV-supporter en toen we bij een uitwedstrijd in Portugal in de kroeg met Nederlanders kwamen, riepen wat mensen: ‘Hee, prinske!’. Dat is wel heel bijzonder, dat het zo’n impact heeft.
In het dagelijks leven ben ik registeraccountant en mede-eigenaar bij Rubicon Belastingadviseurs & Registeraccountants in Eindhoven. Daarnaast ben ik al dertien jaar vrijwilliger bij Voetbalvereniging Geldrop. Ik zit in de financiële commissie en ben leider van het voetbalteam van mijn jongste zoon. Ook ben ik 15 jaar leider bij mijn oudste zoon geweest. De voetbalvereniging draait op vrijwilligers en ik vind het belangrijk om iets terug te doen in de maatschappij. Onze kinderen zitten allebei op voetbal en de oudste gaat nu door naar de selectie. Dat vind ik bijzonder.
Mijn ouders zijn in de jaren ’60 naar Geldrop verhuisd en mijn vader woont nog steeds in het dorp. Mijn moeder is vrij jong gestorven. Mijn vader is 88 jaar en hij is nog steeds belastingadviseur. Hij is nog helemaal bij de pinken, echt knap. Het is me met de paplepel ingegoten, met cijfers werken. Als klein hummeltje ging ik met mijn vader mee naar kantoor. Getallen zijn altijd goed voor mij.
Geldrop is voor mij een fijne plek om te wonen. Voor een dorp heeft het veel faciliteiten: het ligt vlakbij de snelweg, er is een station, een goed ziekenhuis en er zijn veel sportverenigingen, dat is best uniek. Daarnaast is het heel goed dat het Horecaplein er zit. Daar komen mensen van heinde en ver voor. Ik zit er zelf ook graag en heb het goed naar mijn zin in Geldrop.”
