“Ik ben Liana Vervoort, 65 jaar en ik heb twee kinderen, vier kleinkinderen en twee bonuskleinkinderen. Sinds 39 jaar zijn mijn man en ik woonachtig in Veldhoven. Hier heb ik Strijkservice Veldhoven en zet ik me in voor de buurt.  

Oorspronkelijk kom ik uit Eindhoven. Ik groeide op in de Prinsejagt en ging er naar de meisjesschool, gevolgd door de huishoudschool. Hier heb ik echter maar een half jaar op gezeten, omdat ik thuis moest helpen. In juli leerde ik mijn man kennen en drie maanden later zijn we getrouwd. Het was echt niet zo dat wij dat moesten, maar het voelde goed. We waren heel zeker van elkaar en zijn 47 jaar later nog steeds erg gelukkig samen.

Wij woonden in eerste instantie samen in de Bennekel, maar dit voelde niet als thuis. Via straatgenoten kregen we de gelegenheid om van huis te ruilen met mensen uit Veldhoven. Binnen een dag waren we over. De ochtend erna stond ik al vroeg de ramen te wassen. Toen kwam er iemand langsfietsen die riep ‘Goed bezig, vrouwke. Dit hebben we nodig’. Daar moest ik zo om lachen en vanaf dat moment wist ik dat we er goed terechtkwamen. Dat is ook wel gebleken, want wij zitten hier nog steeds helemaal op onze plek.

Vroeger heb ik een hele tijd in winkels gewerkt en daarna ging ik de horecacatering in. Sinds zeven jaar heb ik een kleine strijkservice. Onze dochter had een hele grote was- en strijkservice in Eindhoven en kreeg ook vraag vanuit Veldhoven. Zij stelde toen voor dat ik die op me zou nemen. Dat leek me best leuk. Een aantal bedrijven en particulieren uit de gemeente komen hun strijk bij mij aan huis brengen en als ik klaar ben, halen ze het weer op.

Het is niet de bedoeling dat ik veertig uur per week sta te strijken, want op mijn leeftijd vind ik het wel best, maar zo voor erbij haal ik er plezier uit. Ik ga daarom gewoon op deze manier verder tot het niet meer gaat. Ik zie wel hoe het loopt.

Ik heb veel hobby’s, zoals borduren en haken. Daarnaast doe ik graag wat voor de wijk. Laatst hebben we bijvoorbeeld geregeld dat hier een AED aan de wand is gehangen en ik organiseer wel eens iets gezelligs in de straat. Het bewaren van contacten onderling vind ik belangrijk.

Er wonen hier best wat mensen op leeftijd, dus het is fijn als wij hen een beetje kunnen ondersteunen. De laatste tijd zijn we in onze wijk veel bezig met duurzaamheid en daar komen ook aanpassingen aan huizen bij kijken, zoals nieuwe kozijnen en daken. Naar aanleiding daarvan richtte ik een app-groep op, mocht iemand hulp nodig hebben bij het verzetten van een kast of technische zaken. Daar wordt veel gebruik van gemaakt. Dan zie je dat het waardevol is.

Ondanks de groei is Veldhoven toch nog een dorp. In de winkel en bij de bakker herkennen ze je én mensen kennen elkaar. We zijn hier geen nummertje, maar echt onderdeel van het geheel. Tegenwoordig hoor je mensen wel eens mopperen over de ontwikkelingen, maar dat vind ik zonde. Ik bekijk het liever positief. De komst van ASML zorgt bijvoorbeeld ook voor werkgelegenheid. Veldhoven is voor mij nog steeds een geweldige woonplaats. Wij willen echt niet weg.”