Hoewel je bij de naam Liam Dillinger  zou verwachten dat hij een ‘bloody irishman’ zou zijn met het bekende rode haar en een partij tattoos blijken alleen die tattoos te kloppen. Zijn roots liggen voor 1/8 deel bij onze oosterburen en voor 7/8 zijn die Nederlands. Zelfs dichtbij. In 1995 ziet Liam in Venray het levenslicht. Overigens, het accent waarmee hij spreekt is wel echt engels. Dat komt, zo zegt hij, omdat hij vanaf z’n 10^e jaar heel veel engelse films heeft gekeken. Langzaam schuift zijn leven de kant van het mooie Mierlo op. De basisschool , Rakt, volgt hij in Helmond. Dat was een beetje begin deze eeuw en daar had hij al een eigen kledingstijl. Simpel gezegd: punk, gothic. Best stevig voor zo’n smurf. Dat eigene karakter omschrijft ie als; ‘anders dan gewoon’. Dat ‘anders’ trok zich ook door op het Carolus in Helmond. Als iemand van zichzelf zegt dat ie een dwarse leerling is geweest dan zullen er nu nog docenten rondlopen waarvan spontaan de tenen gaan krullen als ze zijn naam lezen. Ik kan ze gerust stellen.  Maar sommigen passen niet in een gangbaar systeem. Rond zijn 14^e levensjaar stijgt zijn interesse in de muziek. Hij gaat drummen, basgitaar spelen en nu speelt hij zowat elk instrument. Omdat school lastig was kon hij zich heel goed uiten in muziek, maar ook in het mixen van muziek. Zoals je bij zijn kledingkeuze op de basisschool al wel zou verwachten speelt hij metal  en hardrock. Maar er komt ook een hele andere kant van hem naar boven tijdens ons gesprek. Hij schrijft ook poëzie en houdt zich bezig met spoken word. (dat is het voordragen van literatuur). Daarmee kunnen zijn docenten van het middelbaar toch tevreden zijn gesteld, nietwaar. Want welke dwarsligger doet nu zoiets. Reëel als hij is zegt hij ook dat het moeilijk is om in zijn muziekstroming de kost te verdienen. En dat blijkt ook wel uit de banen die hij gehad heeft. Vuilnisman, cocktailbar, in winkels gewerkt, onder meer Scotch & Soda,  en bij een schoenmaker.  Bij Schindler heeft hij 5 jaar liften gebouwd. Dat was een hele goede basis voor technisch en ruimtelijk inzicht. En nu werkt hij met zijn handen letterlijk in de grond bij een hovenier. Waarom zijn keuze nu uitgekomen is bij een hovenier is eigenlijk wel logisch. Houtnerf (als voorbeeld) leeft, net als muziek. Je maakt iets moois en dat groeit. Het is ook duidelijk iets voor hem om meerdere dingen naast elkaar te doen, want ook geluidstechnicus is hij ook nog steeds. Wellicht komt zijn zin om meerdere dingen tegelijk te doen wel voort uit het feit dat hij ook lang ziek, heel erg ziek is geweest.  Na zijn ziekte heeft hij lange tijd door Europa gereisd om te ontdekken wat hij echt leuk vond. Dat was toch weer de muziek. Uiteindelijk is dat ook de reden dat hij zijn eigen bedrijf gestart heeft.  Hij vertelt over de periode dat hij zo ziek was dat hij bijna niet meer kon praten.  Nou, daar heb ik eerlijk gezegd niks van gemerkt……. Mijn pen draaide overuren tijdens ons gesprek. Ik heb hem nog een hele mooie uitspraak een paar keer laten herhalen want die stroomde als echte poëzie uit zijn mond . “Muziek is als een soort van water, en een goede muzikant is als een visser die een gouden vis vangt en hem ook weer los wil laten”.  Wat een prachtige woorden. Als ik jullie was zou ik eens gaan kijken op www.dillingervalentine.nl om meer van Liam te weten te komen. Een dwarsligger met een hele eigen richting. En met een gouden hart. Liam, bedankt dat je mee een beetje op jouw weg mee hebt genomen.