Een echte Geldropse komt natuurlijk thuis, in de Dwarsstraat, ter wereld. In het jaar wanneer de Duitse en Nederlandse uitvoering van de ‘kleine Krokodil’ op nummer 1 en 2 staat van de Top 40, en het ook de geboortedag is van André van Duin, Willem van Hanegem en Cindy Crawford, kun je je wel voorstellen dat Silke iets moet laten zien aan de wereld, ook voor de dieren….hoewel die krokodil heeft niet zo haar voorkeur. Echt gangbaar is ze niet met haar zwarte en blauwe haren, haar mega schoenen en zwarte kleding. Maar er staat wel iemand met een gouden hart. Meneer Ties van de lagere school vond ze maar streng, maar juffrouw Wendy daarentegen was heel leuk en ook zorgzaam. Na de basisschool stak ze letterlijk de straat over…… naar het Strabrecht college wat tegenover de voordeur van Silke ligt. Meestal was ze ruim op tijd. Dat op zich is al bijzonder voor iemand die recht tegenover school woont. De middelbare school was niet de fijnste periode. Vanwege haar eigenzinnige kledingkeuze lag ze nogal eens onder vuur, ze werd geregeld gepest zeg maar. Maar wel bleef ze volhardend in haar eigen keuzes. Een pittige tante dus om toch haar eigen stijl te blijven volgen, zeker op die leeftijd. Tijdens de jaren aan het Strabrecht werd het eigenlijk niet duidelijk wat ze daarna wilde doen. Hoewel, ze was al een paar jaar vrijwilligster bij de Kinderboerderij van Kasteel Geldrop. Die liefde voor dieren heeft ze van thuis uit meegekregen. Zeg maar: de passie voor dieren. Want dat is het. Echte passie. Zo groeide toch het idee om iets dieren en gedrag daarvan te gaan doen. Daardoor is Silke op het MBO in Helmond (Yuverta) terechtgekomen. Die opleiding heeft ze afgerond en ze werkt nu als medewerker/dierenverzorger bij diezelfde kinderboerderij. Haar voorkeur ligt eerlijk wel bij kippen, honden, en andere gezelschapsdieren. Ook de ezels worden nog even genoemd. ‘Die kun je zo fijn trainen, dat zijn hele slimme dieren’, zegt ze. Vandaar dat ze zich nooit twee keer aan dezelfde steen stoten. Daar kunnen wij nog wat van opsteken. Haar toekomst zou ze graag in het teken zien van reizen en andere culturen ontdekken. Zo wil ze ook vrijwilligerswerk in andere landen gaan doen, Japan voor de cultuur, niet voor de dieren want daar hebben ze daar niet zo veel mee op. Ook Scandinavische landen staan hoog op haar lijstje. Daar heeft ze overigens al eens in Finland voor sledehonden gezorgd. Oh ja, Frankrijk ook nog. Gelukkig is ze nog jong, dus is er nog veel tijd om de wereld te ontdekken. Hobbies zijn er uiteraard ook. Gamemuziek. (echt mooi, niet wat je zou verwachten als je het leest). Japanse J-rock, maar ook het lezen van vertaalde Japanse boeken. Samen met die muziek erbij is het net alsof je er midden in zit. ‘Muziek’, zo zegt Silke ‘kan veel emoties oproepen’. Afsluitend natuurlijk de onvermijdelijke vraag wat ze de lezer mee zou willen geven…….. Daar hoeft ze niet over na te denken: “ Ik zou willen zeggen, niet bang zijn om jezelf te zijn”. Ik heb weer wat geleerd vanmiddag. Achter die andere, zwarte uitstraling, met blauw haar en een neusringetje schuilt een prachtige jonge mens met een open blik naar de wereld. Klaar om die te ontdekken en ook bescherming te bieden aan alles wat loopt, vliegt, fladdert, zwemt, balkt, eieren legt, noem maar op. Silke dankjewel !!!
