Hij denkt met de snelheid van het licht, en praat met de snelheid van het geluid. Niet vreemd voor een sterrenkundige/natuurkundige, natuurlijk, zou je bijna zeggen. Mag ik u voorstellen: Raymond van Ee; mijn bijna-buurman. Hoewel hij zegt nooit naar feiten te kijken over wat er bijvoorbeeld op zijn geboortedag is gebeurd maar meer naar de patronen die uit feiten zijn ontstaan heb ik dat wel gedaan. Geboren op 18-7-1965 in de Keistad Amersfoort. De engelse keien, (Stones) stonden op nr 1 in de Verenigde Staten, waar hij later ook is gaan studeren. De Russen lanceerde de Zond 3 maansonde. Nou dan heb je toch alle ingrediënten om zelf een kei te worden in sterrenkunde. Ik zie dat patroon wel. Nu hij zelf nog. Maar dat komt wel goed. In zijn hele jonge kinderjaren is Raymond een paar keer verhuisd. Van Amersfoort naar Soesterberg en vandaar naar Harderwijk. Pa zat in het leger, tja dan heb je dat. In Harderwijk bezocht hij de lagere school. Zelf zegt hij dat hij een kwajongen was…… dat zie je nu nog aan zijn ogen. Hij was goed in voetballen, maar goed in de zin van: op het schoolplein. Geen carrière op het veld. Hij wilde graag goed presteren, zowel buiten als binnen de schoolbanken. Op de lagere school mocht de klas zelf een boek kiezen om thuis te lezen. Als 10/11 jarige koos hij voor sterrenkunde. Nieuwsgierig als de kwajongen was wilde hij graag weten waar we vandaan kwamen en vooral ook waar we naar toe gaan…… Nog steeds is daar geen sluitend antwoord op. Uiteindelijk vond hij die sterrenkunde toch te abstract. Dan draai je toch gewoon de telescoop om, en ga ik naar binnen kijken bedacht hij met wederom die snelheid van het licht. Hij bedacht heel simpel, als we onze hersenen nu eens als een sterrenhemel gaan bekijken en beschrijven, met miljoenen sterren die dan neuronen heten dan is dat toch prachtig. Nu even terug naar onze planeet, en dichterbij, postcodes 5660-5667, Geldrop dus. Hoe komt je daar terecht ?....vroeg ik hem. Nou dat zit zo. Raymond woonde in Bunnik (van de kruidkoek) en werkte in Utrecht. Een collega wetenschapper in breinonderzoek (oh ja ik was nog even vergeten te vermelden dat Raymond een Professor Doctor is) kreeg zelf een beroerte en lag in een donkere kamer. Toen dacht men nog dat dat de beste manier was om beter te worden. Maar uit onderzoek was gebleken dat de sterren/neuronen in ons hoofd beter werken als ze prikkels blijven krijgen. Dan duurt het ook nog wel lang maar dan gebeurt er iets. Zo is het eigenlijk heel simpel gezegd in taal die ik snap. Toen hij een grote baas van Philips tegenkwam trok Raymond de stoute schoenen aan, hij heeft tenslotte ook nog de zwarte dan in Jiu Jitsu, en vroeg hij hem of daar geen zakelijke mogelijkheden in zouden zitten. Dat die baas twee pilsjes op had heeft misschien ook wel geholpen. En zo kwam Raymond in 2010 met zijn gezin naar Geldrop (ook weer van de koek) en heeft de volle overtuiging om daar nooit meer weg te gaan. Het Brabantse leven bevalt mijn bijna buurman perfect. De mensen zijn gezelliger en opener. Die opener gebruikt hij ook wel eens voor een Karmeliet. En nu in deze kerstperiode zie ik daar toch weer een patroon dat hij waarschijnlijk zelf niet heeft ontdekt. De Karmelieten zijn trouw aan het Woord van God. En dan komen we toch weer bij de sterrenkunde en het ontstaan van de wereld. Iets met Schepping wellicht toch……. Geloof het of niet, maar als we nog zo weinig begrijpen van de sterren, zowel als van ons brein…. dan is het toch ook niet vreemd dat de Driekoningen pas twee weken later op de babyborrel kwamen……. Raymond, ik moet gaan stoppen want mijn pen is leeg. Hartstikke bedankt!