Ik durf er een weddenschap op te zetten dat ‘zorg’ een van de koplopers is in de strijd voor het woord van 2020. Vrijwel overal waar je komt is het een onderwerp dat veelvoudig besproken wordt. Iedere keer als ik in gesprek raak met een zorgverlener zijn waardering en dankbaarheid de begrippen die ik te horen krijg. Telkens weer zorgt dit voor een opluchting bij mezelf. Deze waardering mogen ze namelijk ook krijgen als het aan mij ligt. En dan heb ik het niet alleen over de strijdende verpleging op de Intensive Cares op dit moment. Natuurlijk verdienen zij enorm veel respect, maar ik heb het ook over de beroepen in de zorgsector die misschien niet meteen in je opkomen als je het woord ‘zorg’ hoort. Laatst las ik een artikel over jongerenwerk. Hier zag ik hoe een van de medewerkers zich volledig heeft verdiept in de interesses van jongeren. Hij kwam tot de conclusie dat tegenover elkaar aan een bureau zitten en praten niet meer de manier is waarop hij met zijn cliënten wil werken. In plaats daarvan speelt hij een game met ze of trapt een balletje op het veld. Op hetzelfde moment komen er mensen langs om te vertellen over onderwerpen zoals verslaving en moeite op school. Een ander voorbeeld kreeg ik van een sociotherapeut. Hij werkt in een tbs-kliniek en leert mensen in de kliniek hoe ze zich horen te gedragen in de maatschappij. Dit kunnen simpele normen en waarden zijn, zoals je bord in de vaatwasser zetten na het eten of het bedanken van mensen nadat ze je hulp hebben geboden; maar ook diepgaandere informatie zoals welk gedrag gepast is in een bepaalde omgeving of situatie. 

Een kok in een ziekenhuis wordt misschien ook niet snel als de typische zorgverlening gezien, maar als je erover nadenkt is dit tevens een belangrijk beroep in de zorgsector. Deze mensen moeten iedere dag honderden patiënten voorzien van meerdere maaltijden. Het gaat hier om zieken en zwakken, dus even snel iets in de oven gooien is er niet bij. Een voedzaam, gezond gerecht is essentieel. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt volledig bij de kok. 

Deze beroepen, en natuurlijk nog vele daarbij, verdienen naar mijn mening allemaal een pluim. Om iedere dag op te staan met het doel om een ander vooruit te helpen op wat voor manier dan ook, vind ik een prachtige mindset. De helpende hand die zorgverleners bieden aan hulpbehoevenden, is de hand die we allemaal (coronaproof!) zouden moeten schudden als dank.