Hoi wereld,

Ik wil het met jullie eens hebben over de voornamen van onze menskes. Waar vroeger Jan, Piet, Truus en Sjaan de maat waren om pasgeborenen te voorzien van een duidelijke naam, gaat de nieuwe generatie wel heel anders om met dit sieraad waar je de rest van je leven aan vast zit. Nu snap ik dat met de multiekultie samenleving ook exotische namen als, Ahmed, Samira, Malika en Kwaku hun intrede hebben gedaan maar op menig geboortekaartje siert heden ten dage een volledig onzinnig uitkraamsel. Als ik namen hoor als Brunello, Barolo, en Chardonnay dan denk ik aan baasje die volle wijnglazen naar binnen klokt, dan denk ik niet aan un lief beebietje die ligt te blèren in zijn of haar kribbe. 

Er zijn zelfs jonge ouders die hun kinderen verrijken met de naam van een edelsteen. Goud en Zilver dan ben je nog iets waard maar je ouders zullen je maar brons noemen, dan kom je altijd op de derde plaats en laten we eerlijk zijn, zo’n kind loopt voor het twintigste levensjaar al rond met un gigantische burn-out. 

Maar lieve teckels en teckelinnekes het kan nog veel vreemder, wat denken jullie van: Pandemica, wellicht gegeven door ouders met een trauma aan de recente pandemie, Prosecco, waarschijnlijk bedacht door un moeder met een drankprobleem, Crispy, vader met een chips-obsessie of Truck door een chauffeur die altijd van huis is of als laatste, Linoleum, ingeschreven bij de Burgerlijke stand door een paranoïde vloerenlegger.

Dus… lieve nieuwe generatie menskes, wees eens creatief, duik eens in de stamboom van je familie, zeker weten dat je daar klinkende namen tegenkomt. Wat denk je van Geertruida, Johanna, Adelbrecht, Laurens-jans of Theodorus of gewoon Sjef, ik ben er heel gelukkig mee.

Een dikke poot van Sjef

www.facebook.com/sjefderuwhaarteckel

www.instagram.com/sjef_de_ruwhaarteckel

www.tiktok.com/@sjef_de_ruwhaarteckel