VLUCHTEN OF VERLIEFD WORDEN
Mark van der Linden
Het is rumoerig in de trein naar Amsterdam. De coupé is overvol, alle zitplaatsen zijn bezet. De vrouw tegenover me luistert naar hardcore terwijl ze haar nagels lakt. De jongen naast haar belt met zijn toekomstige ex-vriendin. In totaal zitten er, inclusief mijzelf, achthonderdtwaalf mensen in de trein. Het is 10 april 2017. Niet relevant voor het verhaal, maar toch.
De trein rijdt langs plaatsen als Culemborg, Schalkwijk en Abcoude. Plaatsen waar het nét niet gebeurt. Ik denk aan Knegsel, mijn dorp Knegsel, waar het soms nét niet, maar meestal helemaal niet gebeurt. De vrouw tegenover me lacht me uit om mijn gedachte. Ze woont in Amsterdam, is 34 jaar oud en elke avond dronken. De bellende jongen weet het nog niet maar zal volgende week drie keer bij haar blijven slapen. Hij schreeuwt in de telefoon dat zijn vriendin een hoer is.
In de trein naar muziek luisteren is niet mijn ding, maar soms heb je geen keuze. Zo snel als ik kan verlaat ik het verbale slagveld. JW Roy helpt me ontsnappen en binnen een minuut zit ik aan de bar in Café Klein Antwerpen. Het nummer heb ik al honderd keer gehoord, maar toch hoop ik stiekem dat die jongen uit Knegsel dit keer wél de Ronde van Steensel wint.
Na een paar minuten verlaten we teleurgesteld, maar toch ook trots, het café. Het is stil in het dorp en leeg op het plein. Een jonge pimpelmees landt op het Christusbeeld dat twee vingers mist. De jeu-de-boulesbaan ligt er keurig aangeharkt bij. Eén keer in de week, op dinsdagmiddag, staat hier een viskraam. De dichtstbijzijnde supermarkt bevindt zich op vijf kilometer afstand.
Een busverbinding is er niet. Een bakker, kapper of slager evenmin. Er wonen meer koeien dan mensen. De grootste bezienswaardigheid is een grafheuvel. Het E3 strand wordt geclaimd door Eersel. Op de basisschool zitten 80 leerlingen. Als het regent zetten ze de kerktoren binnen.
Op de Schrijversvakschool in Amsterdam dachten ze dat ik alles verzon. Dat mijn fantasie groter is dan mijn schrijftalent is waar, maar dat wil niet zeggen dat schoonheid niet bestaat. Alle bossen, weilanden, herten en vogels bestaan. Je kunt echt wandelen door De Kerkbeemd, Den Heuvel, Het Groen en De Eikenbocht. Wij hebben geen Leidseplein, maar wel carnaval in de Blaarkoppenstal. Wel biljarten in De Leenhoef en voetballen bij de Knegselse Boys. Wie hier geboren wordt heeft maar twee opties: vluchten of verliefd worden.
De machinist roept om dat we het volgende station naderen. Wanneer de trein Amsterdam binnenrijdt, sla ik het raam kapot met zo’n rood noodhamertje. De vrouw tegenover me gilt. Duizenden kleine glassplinters vliegen door de lucht. Ik spring naar buiten, land in een verdorde greppel, krabbel op en begin te rennen. Ik ren door winkelstraten, woonwijken, bossen en weilanden en stop pas wanneer ik de volgende dag het bord ‘Welkom in Knegsel’ zie staan.
Knegsel: ★★★★★
Mark van der Linden is eigenaar van De Literaire Speelgoedwinkel. Elke maand geeft hij iets of iemand vijf sterren. Reageren kan via mark@literairespeelgoedwinkel.nl.
