EINDHOVEN, VELDHOVEN, GELDROP,
MIERLO & SON EN BREUGEL

Dit is mijn Geldrop - Rinus Verhoeven

Geplaatst: 28 jul. 2020

‘De grote kerk is een magnifiek gebouw: het mooiste van Geldrop’

“Ik ben op nog geen honderd meter afstand van de kerk geboren, in 1950. Mijn naam is Rinus Verhoeven en ik ben 70 jaar. Mijn steun en toeverlaat is mijn vrouw Joke, met wie ik veertig jaar getrouwd ben. We hebben samen twee dochters, een zoon en een kleinkind: Quincy. Mijn grootste hobby is bijenhouden en dat doe ik al vanaf mijn zeventiende.

Mijn ouders hadden vroeger een kunsthandel; mijn vader was kunstsmid en mijn moeder verkocht allerlei kunstobjecten. Net na de oorlog was er niet veel materiaal, maar met ijzer kon mijn vader vooruit. Hij wilde mij ook in de richting van metaaltechniek hebben, dus ik ging naar de LTS in Eindhoven. In die tijd schaften ze net de verplichte lessen op zaterdag af, maar we moesten onze vrije tijd wel nuttig besteden, dus gingen we bij een club.

Die clubs werden op alfabetische volgorde ingedeeld en ik zat in de laatste groep. De club die overbleef, was de bijenclub. Dus het was een verplichte keuze. In het eerste jaar leerde ik veel theorie en in het tweede jaar mochten we een kast maken voor de bijen. Aan het einde van het jaar mocht ik ‘m mee naar huis nemen, daar hadden we om geloot. Ik kwam thuis met die kast en mijn vader zei: ‘Wat ga je daarmee doen?’. Hij was er wel enthousiast over en bracht me met iemand van de Geldropse Bijenhouders vereniging in contact. Zo kwam ik aan een zwerm bijen en die mocht ik helemaal achterin de tuin houden.

Sindsdien zijn er meer bijgekomen en dat is mijn hele leven zo gebleven. Mijn bijen staan nu op het Golfterrein Riel. Even was er sprake van dat ze nog eens verplaatst moesten worden, omdat de gemeente eigenaar is van de grond. Maar ik heb in een raadsvergadering gepreekt voor mijn bijen, het is mijn lief en leed. Bijen kun je niet zomaar verplaatsen, want dan vliegen ze terug naar hun oorspronkelijke plek. Uiteindelijk bleek dat mijn kasten er al 25 jaar stonden. Daardoor mochten ze er blijven staan.

Ik ben uiteindelijk niet in de voetsporen van mijn vader getreden, maar ben bouwkundig tekenaar geworden. Ik heb heel lang bij een architectenbureau gewerkt. Daarna ging ik bij de Sancta Maria Mavo in Geldrop aan de slag en uiteindelijk heb ik nog 29 jaar bij het grafisch lyceum in Eindhoven (nu St. Lucas) als technisch onderwijsassistent gewerkt.

Ik sta geregeld op de Meise Mert en de Andere Mert met mijn bijenspullen. Dan neem ik de honingslinger mee en kunnen mensen alles bekijken. Ik ben niet alleen bekend van mijn bijen, maar ben ook actief lid én Keizer bij de St. Catherina en Barberagilde Geldrop, de kerkelijke schuttersgilde. Daar zit ik al sinds 1977 bij. We hebben meerdere evenementen per jaar, waarbij we met andere gildes samenkomen, maar ook op Koningsdag en met de kermis zijn we in het dorp te vinden.

Als ik door het dorp fiets, kom ik veel mensen tegen en maak ik regelmatig een praatje. Ik heb zes jaar geleden een lintje gekregen voor mijn vrijwilligerswerk bij Joek en bracht vijftig jaar het parochieblad rond. Ik vind de grote kerk het mooist aan Geldrop. Ik heb daar vroeger altijd tegenaan gekeken en ga er nog steeds graag naar binnen. Het is een magnifiek gebouw van architect Weber.”

Deel artikel

Elke maand als eerste de krant in je inbox?
<< MAILCHIMP FORM? >>

Krant online lezen?
Volg ons
Adverteren?
Bel naar 040-8431216 voor meer informatie